Als ik straks oud ben,ziek en zwak

en pijn verjaagt de slaap,

als onrust neemt van mij bezit,

doe dan wat onvermijdelijk is en laat me gaan,

de laatste daad.

Beslis voor mij en wees niet laf,

past eigenliefde bij de vriendschap die ik je gaf?

of uitstel tot beter past...

Ik ben niet bang tijdens die laatste gang,

Jij loopt niet weg, je kijkt me aan, je noemt me bij mij liefste naam en houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst, groet ik je met mij honden staart.......

Wat jij liet doen deed je voor mij,

jij hebt me nog meer pijn bespaard, voor zinloos lijden mij bewaard.

Een zwaar besluit?

Dat was het, maar een wijs besluit, dat werd gegrond.

op een oud en uniek verbond.

Jij bent mij baas en ik jou hond.